Na samym początku bardzo chciałabym podziękować swoim ukochanym rodzicom, którzy namówili mnie na zmianę kierunku w ostatniej chwili, to była najlepsza decyzja jaką mogłam podjąć i na pewno nigdy nie będę jej żałować.
Kiedy aplikowałam na studia, pierwotnie miałam studiować Marketing with Management, jednak właśnie dzięki swoim rodzicom zmieniłam na Marketing / Spanish i to na nim się skupie.
Studiując mój kierunek, podlegam pod dwa różne wydziały (Business i Modern Languages) związku z czym mam dwóch tutorów. Jak sami możecie wywnioskować jestem nad dwóch kierunkach i wcale nie jest tak ciężko, jakby to było w Polsce. Na pierwszym roku miałam pięć modułów (przedmiotów) i 13 godzin wykładów tygodniowo:

Mój plan lekcji wyglądał bardzo przyjemnie:
Wielu studentów (w tym czasami ja), korzystało z tego, że wykłady były nagrywane i po prostu szli sale podbić swoją kartę i wrócić do pokoju - na brytyjskich uczelniach nie ma sprawdzania listy obecności jak to ma często miejsce w Polsce, ludzie po prostu przykładają swoje karty studenckie do czytników i automatycznie mają obecność. Sprawdzało się tylko to podczas wykładów z Business School, gdzie obecnych było ok.200 studentów. Na zajęciach z hiszpańskiego nie mógł sobie nikt na to pozwolić, raz że grupy studentów były bardzo małe i wykładowca był w stanie zapamiętać kto na nich ma być danego dnia, a dwa wykłady nie były nagrywane więc nie warto było mieć zaległości z nauki języka. Szczerze mówiąc nauka języków obcych w Wielkiej Brytanii, a w Polsce to niebo a ziemia. Z doświadczenia wiem, że nauczyciel w liceum  nie jest w stanie ogarnąć grupy liczącej 20 osób podczas lekcji języka obcego, a co dopiero większej grupy uczniów. Języka hiszpańskiego teoretycznie uczę się od pierwszej klasy liceum, teoretycznie bo na te lekcje chodziło w mojej klasie prawie 30 osób. Już pierwszego dnia usłyszeliśmy, że osoba która nie planuje zdawać tego języka na maturze, równie dobrze nie musi go umieć. Nie za dobre nastawienie do ucznia prawda? Dodatkowo nauczyciel skupiał się na tych uczniach co chcieli zdawać maturę i nie miał ,,czasu" aby inaczej lub dokładniej wyjaśnić innym, którzy chcieli jednak coś umieć*. Dlatego zazwyczaj moje lekcje hiszpańskiego wyglądały tak, że 5 osób się uczyła, a reszta klasy albo słuchała hiszpańskich piosenek albo oglądała hiszpańskie filmy / seriale.
Czym się więc różni nauka języków obcych w UK?

- Grupy studentów są maksymalnie 12 osobowe
- 4 godziny wykładów dziennie
- Nauka języka podzielona jest na trzy sekcje: słuchanie (1), gramatyka (2), mówienie (1)
-Podczas zajęć ustnych, grupy studentów wynoszą maksymalnie 6 osób i chcesz czy nie chcesz musisz mówić
-Nastawienie jest bardziej na jakość i umiejętność mówienia, niż wykuj i zapomnij
- 3 rok studiów jest obowiązkowym rokiem za granicą w hiszpańskojęzycznym kraju, możemy wybrać sobie z listy (np. ERASMUSa) miejscowość i uniwersytet w którym chcemy się uczyć przez pół roku lub przez rok. Nie ma opcji, żeby ktoś nie pojechał ponieważ w taki sposób najlepiej uczymy się obcego języka.

Wiadomo dla jednych system nauki języków obcych będzie lepszy brytyjski, dla innych wręcz odwrotnie - polski. Jednego jestem pewna, że za nic w świecie nie chciałabym się znowu uczyć w Polsce języków obcych. Jeżeli chodzi o książki do nauki, to są one jeszcze droższe niż w Polsce i zazwyczaj nie trzeba ich kupować przynajmniej tych z biznesu (chociaż ja polecam sobie kupić przed egzaminami, ponieważ na prezentacjach z wykładów nie wszystko jest zawarte i szczegółowo wyjaśnione). Podam wam przykładowy koszt książek do modułów z Business School i Modern Languages**:

I rok studiów: 

Business School (kupiłam tylko jedną używaną książkę przed samymi egzaminami końcowymi, resztę wypożyczałam z biblioteki):

- The global business environment